[Mandat wielkiego mistrza krzyżackiego Ludwika von Erlichshausen dotyczący mianowania w ramach realizacji postanowień świeżo zawartego II pokoju toruńskiego specjalnych prokuratorów (w tym Polaka, kanonika gnieźnieńskiego Bartłomieja Kiełbasy) z zadaniem uzyskania w Kurii Rzymskiej zniesienia i unieważnienia wszelkich kar kościelnych nałożonych do tego czasu przez papieża lub jego wysłanników z inicjatywy i na żądanie Krzyżaków przy różnych okazjach na poddanych zakonu zamieszkujących należące do niego prowincje, tj. Pomorze Gdańskie, Prusy oraz ziemię chełmińską i ziemię michałowską]
W związku z realizacją postanowień zawartego kilka dni wcześniej II pokoju toruńskiego wielki mistrz krzyżacki Ludwik von Erlichshausen za zgodą komturów, konwentu i całego zakonu ustanawia i mianuje specjalnych, pełnomocnych i równouprawnionych prokuratorów (veros, legitimos et irrevocabiles procuratores actores factores generales et speciales), którzy mają uzyskać w Kurii Rzymskiej całkowite zniesienie i unieważnienie wszelkich kar kościelnych (orzeczenia, wyroki, suspensje, inhabilitacje, prywacje, depozycje, interdykty na osoby lub miejsca i wszelkie ekskomuniki), nałożonych do tej pory przez papieża lub jego wysłanników z inicjatywy i na żądanie Krzyżaków przy różnych okazjach na poddanych zakonu wszelkiego stanu, godności i profesji (rycerze, szlachta, wasalowie, mieszczanie, właściciele ziemscy i poddani duchowni i świeccy) zamieszkujących należące do niego prowincje, tj. Pomorze Gdańskie, Prusy, ziemię chełmińską i ziemię michałowską, z jednoczesnym przyznaniem wszystkim poszkodowanym pełnej rehabilitacji. W gronie nominatów obok czterech cudzoziemców: Jodoka biskupa Ozylii i prokuratora generalnego zakonu krzyżackiego, Antonio de Forlivio, doktora dekretów, kleryka Kamery Apostolskiej i kanonika i altarzysty bazyliki św. Piotra w Rzymie oraz znanych jurystów i adwokatów konsystorskich (Pałacu Apostolskiego) w Watykanie – Andrea de Santacroce i Antonio de Cafarellis znalazł się także Polak – kanonik gnieźnieński Bartłomiej Gosławski zw. Kiełbasa. Mandat w formie instrumentu notarialnego spisanego przez notariusza publicznego kreacji cesarskiej Stanisława Franke z Ratkiewic (Francke de Rackewitcz), kleryka diecezji włocławskiej, który brał udział w czynności prawnej i potwierdził to własnoręczną formułą notarialną. Dok. uwierzytelnił jeszcze drugi notariusz (kreacji cesarskiej i apostolskiej), Jan Ewich de Altendam (Johannes Ewich de Attendam), kleryk diecezji kolońskiej, który nie uczestniczył osobiście w wydaniu aktu (przebywał wtedy gdzie indziej), ale również wpisał formułę notarialną potwierdzoną własnym znakiem.
In dorso współcz. nota streszczająca drobnym pismem: Come(n)datorum ordinu(m)q(ue) omniu(m) ord(in)is Teutonici ple(ni)p(otenci)a [wyraz popr. inną ręką ciemnym inkaustem na consen(sus)] ad co(n)cordia(m) cu(m) Kazimiro Rege confirmand(am) et censuras tollen(das) ; pod nią wpisana kursywą dużymi cyframi (odwrotnie) data „1466'' przebijająca na drugą stronę perg. ; niżej po lewej sygn. arch. „C'' .
Keywords: Średniowiecze; źródła; Zakony; Historia średniowieczna; Dyplomatyka; Krzyżacy; historia; Krzyżackie; państwo; Michałowska; Ziemia; Prusy Królewskie; Pomorze Gdańskie; Chełmińska; Ziemia; Stosunki polsko-krzyżackie; 15 w.; Instrument notarialny; 15 w.; Notariat publiczny; Polska; 15 w.; Notariusze publiczni; Polska; 15 w.; Notariusze publiczni; Prusy Królewskie; 15 w.; Notariat publiczny; Prusy Królewskie; 15 w.