[Kazimierz, król Polski, na prośbę klasztoru Norbertanów w Brzesku, zatwierdza przywilej nadany opactwu przez księcia krakowskiego Bolesława w 1256 r., zatwierdzony z kolei przez króla Władysława 01.05.1331, i pozwala na przeniesienie z prawa polskiego na prawo niemieckie wsi należących do majątku klasztornego].]
Kazimierz król Polski, jak również ziem krakowskiej, sandomierskiej, sieradzkiej, łęczyckiej, kujawskiej i pomorskiej, pan i dziedzic oznajmia, że przybywszy ojciec Filip, opat klasztoru w Brzesku, razem z konwentem pokornie prosił, aby król raczył zatwierdzić przywilej dany na dobrach tego klasztoru przez Bolesława, księcia ziem krakowskiej i sandomierskiej, a przez Władysława, króla Polski, zatwierdzony, i która to darowizna dóbr dziedzicznych temu klasztorowi przez przodków Kazimierza została należycie uczyniona, o których to dobrach zapisanych we wspomnianym przywileju przez nieuwagę, nie została zachowana żadna wzmianka, mianowicie o mieście Brzesku dawniej lokowanym na prawie niemieckim i o części majątku w Niedarach, jak również o pięciu kmieciach we wsi Drwinia i ich pożytkach. Władysław, król Polski, na prośbę braci zakonu Norbertanów, zatwierdza przywrócenie przywilejów nadanych przez Bolesława na dobra klasztoru w Brzesku: Bolesław, książę krakowski i sandomierski, opactwo w Brzesku na cześć NMP założone, reguły norbertańskiej, dla zbawienia króla i dusz jego przodków, ze szczególną łaską te przywileje wieczyście powierza i daruje wolności, aby wszyscy mieszkańcy wiosek należących do klasztoru, mianowicie: Hebdowa, Gunowa, Nękanowic, Górki i leżących z drugiej strony Wisły – Gruszowa i Mniszowa, wobec kasztelana i wojewody krakowskich, kasztelana z Brzeska albo ich sędziów nie byli zobowiązani odpowiadać, tylko wobec trybunału książęcego i jego urzędników pozwani będą zobowiązani się stawić. Czynimy w tym względzie tych Wszystkich mieszkańców i ich dziedziców zwalnia wieczyście od wszystkich ciężarów i podatków, powszechnie nazywanych: stan, szos, przewód, owca, krowa. Aby zaś ta darowizna u jego następców miała wieczystą moc, niniejszy dokument na to sporządzony i ustanowiony klasztorowi w Brzesku ustanawiamy, zatwierdzeniem przewieszeniem pieczęci został wzmocniony. Działo się w Korczynie 1276 r., w obecności świadków: komesa Warsza kasztelana krakowskiego, komesa Nieustępa wojewody i Zbigniewa sędziego krakowskiego, Krzesława łowczego sandomierskiego, Jana podskarbiego książęcego i innych licznych. Dano ręką kanclerza książęcego Prokopa. Władysław swoją pieczęcią nadaje moc prawną temu dokumentowi, chcąc zaś dochód i majątek tego klasztoru bardziej pomnożyć, na prośby opata Bartłomieja, wszystkie wsie, wyżej wymienione, mianowicie: Hebdów, Gunów, Nękanowice, Górka, Gruszów i Mniszów z prawa polskiego na prawo niemieckie wieczyście przenosi i uwalnia wszystkich sołtysów i wieśniaków, którzy osiądą w tych wsiach, od praw polskich, danin i podatków, i innych opłat, a także od wszystkich sądów, sędziów, podsędków, wojewodów, kasztelanów, wszystkich urzędników ministerialnych. W procesach karnych za kradzież, zranienia, zabójstwa i inne, w ich dobrach, opat wraz ze swymi wójtami będzie wymierzać kary orzekane sądownie według prawa niemieckiego. Pozwani zaś dziedzice i sołtysi tylko przez ten dokument w dworze królewskim na skargi według prawa niemieckiego będą zobowiązani odpowiadać, wedle zwyczaju prawa średzkiego. Na której to rzeczy świadectwo pieczęć królewska została zawieszona. Zdziałano w Szydłowie 1331 r., w obecności: Jakuba kasztelana żarnowieckiego, Pełki cześnika krakowskiego, Marcina podkomorzego łęczyckiego, Jarosława archidiakona krakowskiego, Ottona kantora sandomierskiego, Zbyluta kustosza włocławskiego, Dzierżka podsędka sandomierskiego, Janusza podczaszego sandomierskiego, Zawiszy podkoniuszego i innych licznych wiarygodnych. Dano w święto św. Filipa i Jakuba Apostołów [01.05], przez Zbigniewa, kanclerza krakowskiego. Zaś król Kazimierz na pokorne prośby opata i jego zakonu łaskawie przystając, zatwierdza darowiznę i przywilej z jego klauzulami i artykułami, jak również darowiznę dóbr dziedzicznych, dając dokument zaopatrzony pieczęcią. Zdziałano w klasztorze w Brzesku, w środę przed IV niedzielą Wielkiego Postu [07.03] 1358 r., w obecności Zawiszy sądeckiego, Ninoty kasztelana radomskiego, Rafała podkomorzego sandomierskiego, Mikołaja podstolego, Pełki chorążego krakowskiego, Przedbora kujawskiego i Wydżgi sądeckiego starostów i innych licznych wiarygodnych. Dano ręką Janusza kanclerza krakowskiego.
Keywords: Prawo magdeburskie; Polska; Prawo niemieckie (osadn.); Majątek; Darowizna; Nieruchomości; Podatek; Nowe Brzesko (woj. małopolskie, pow. proszowicki); Drwinia (woj. małopolskie, pow. bocheński); Nowy Korczyn (woj. świętokrzyskie, pow. buski); Mniszów (woj. małopolskie, pow. proszowicki, gm. Nowe Brzesko); Wisła (rzeka); Gunów-Kolonia (woj. świętokrzyskie, pow. kazimierski, gm. Kazimierza Wielka); Gruszów (woj. małopolskie, pow. myślenicki, gm. Raciechowice); Górka (woj. małopolskie, pow. brzeski, gm. Szczurowa); Środa Śląska (woj. dolnośląskie); Hebdów (woj. małopolskie, pow. proszowicki, gm. Nowe Brzesko); Szydłów (woj. świętokrzyskie, pow. staszowski); Niedary (woj. małopolskie, pow. bocheński, gm. Drwinia)