The website uses cookies. These are text data saved by the browser on the user's device. They are used for the proper functioning of the website, collecting statistical information about visitors and operating facilities for logged in users. By using the website, you consent to the use of cookies. The cookie settings can be changed in your browser. If you do not change these settings, you accept the cookies used on the website.

Show/Hide the side panel
×
  • Description
  • Notes
  • Sygnatura: BK 00605
  • Kopie: Mf 1478
  • Tytuł: Miscellanea. Modi Epigrammaton et Epistolae.
  • Miejsce i czas powstania: 1640 po
  • Opis fizyczny: 56 k. 20,5x16 cm i mn.
  • Oprawa: Półskórek, 20 w.
  • Język: Łac., pol.
  • Zawartość:
    • Modi epigrammaton, k. 4-7.
    • [Albert Pigłowski], Exempla epistolae suasoriae, k. 8-46v.
    • [Stanisław Szczygielski], Excerpta et notata ex Eryci Puteani, k. 48-53v.
    • Exordia Polonicarum epistolarum, k. 54-54v.
    • K. 55 pusta.
  • Proweniencja: "A. W. M." - [inicjały W. A. Maciejowskiego]
  • Hasła przedmiotowe:
    • Kolenda, Gabriel arcybiskup połocki, metropolita kijowski (1606-1674)
    • Puteanus, Erycius (1574-1646)
    • Radziwiłłowie (ród)
    • Retoryka 17 w.
    • Poezja 17 w.
    • Ugoda hadziacka (1658)
    • Literatura polska 17 w.
    • Brześć (Białoruś) 17 w.
    • Hadziacz (Ukraina) 17 w.
    • Kijów (Ukraina) 17 w.
    • Leuven (Belgia) 17 w.
    • Łuck (Ukraina) 17 w.
    • Mediolan (Włochy) 17 w.
  • Uwagi:
    • Złożony z trzech odrębnych fragmentów. Pierwszy (k. 3-3v) to nie notowany w Bibliografii K. Estreichera panegiryczny druk pt.: "Perillustri ac reverendissimo Domino Domino Georgio Gabrielli Kolenda Archimandritae Berezwieciensi etc. etc. Domino et patrono suo colendissimo". Autor, nieznany bliżej, P. Serbinowicz. Utwór sławi abp połockiego, metropolitę kijowskiego G. Kolendę jako główną podporę unii katolicyzmu z prawosławiem. Penegiryk mógł powstać w 1658, kiedy G. Kolenda protestował przeciw ugodzie w Hadziaczu, podpisanie której groziło likwidacją unii prawie w całej metropolii kijowskiej. Cz. II rękopiśmienną (k. 4-46v) rozpoczyna, pisany bardzo starannie, fragment kursu retoryki (k. 4-7). Fragment ten, bez początku i końca, ilustruje odpowiednimi przykładami elementy teorii o tworzeniu epigramatów. Dołączono go prawdopodobnie na zasadzie podobieństwa tematyki (retoryka) do głównej części rkpsu (8-46), którą stonowią notatki o epistolografii poparte przykładami. Wykłady te prowadził w 1640-41 W. Pigłowski w kolegium jezuickim w Łucku ma Wołyniu, spisywał uczeń tego kolegium T. Szczygielski. W cz. III (k. 48-53v) wypisy z dzieł E. Puteanusa. Sporządził je benedyktyn S. Szczygielski k. 54-54v "Exordia Polonorum epistolorum k. 55 nie zapisana. K. 55v luźne notatki po łacinie, m in. zwroty związane z epistolografią.
    • "Luceoriae a Thoma Szczygielski A 1640 Scripta" rkps k. 7 - k. 10 "sub R. P. Albert Pigłowski".
  • Katalogi:
    • KRSBK V, 278-280
    • E. XXX, s. 232-237
  • Opracowania: S. Załęski, "Jezuici w Polsce", t. 3., Lwów 1902, s. 274.